Betekenis. In tijden waarin sociale afstand verplicht is, lijkt het online aanbieden van gezondheids- en medische diensten een waardevol alternatief voor persoonlijke zorg in dokterspraktijken en ziekenhuizen. Deze twee termen worden vanwege hun gelijkenis vaak door elkaar gehaald of als synoniemen gebruikt, maar ze verschillen duidelijk van elkaar:
Telegeneeskunde beperkt zich voornamelijk tot klinische diagnoses en monitoring. De sector telezorg omvat daarentegen technologie, diensten en voorlichting.
De voordelen van deze nieuwe e-diensten zijn duidelijk: ze maken het mogelijk om online belangrijke vitale functies te meten, recepten uit te schrijven en medicatie toe te dienen, en professionele ondersteuning en zorg te bieden via videogesprekken, enzovoort – en dat allemaal vanuit het comfort van je eigen huis. Het gebruik van videoconsulten en -bezoeken is bijzonder waardevol gebleken: gezien de huidige coronacrisis biedt dit optimale ondersteuning, niet alleen voor artsen en zorgverleners, maar ook voor (van elkaar gescheiden) gezinnen. E-gezondheidsoplossingen uit de AAL-sector (Active Assisted Living), zoals JAMES Video, bieden bescherming tegen besmetting in deze uitdagende tijden en bieden een aanzienlijke meerwaarde voor immobiele of chronisch zieke patiënten door hen de zware reis naar de arts te besparen. Deze trend lijkt in de VS al stevig ingeburgerd te zijn:
Volgens een onderzoek van de Amerikaanse website AMD Global Telemedicine zou 79% van de patiënten liever online een afspraak bij de dokter maken dan persoonlijk. Bovendien geeft 70% nu de voorkeur aan online consulten. Ook de Europese markt voor telegeneeskunde en telezorg groeit echter snel: de Europese markt voor telegeneeskunde heeft momenteel een waarde van 9,93 miljard Amerikaanse dollar en zal naar verwachting groeien tot 19,2 miljard Amerikaanse dollar in 2024 – een jaarlijks groeipercentage van 14,1%.*
COVID-19, demografische veranderingen, kostenbesparingen, verbeterde kwaliteit, effectieve zorg in landelijke gebieden, personeelstekorten en de behandeling van chronische ziekten
In de Duitse gezondheidszorg lijkt de deur open te gaan voor telegeneeskunde en telezorg: er zijn momenteel zes nieuwe prioriteitsgebieden gepland, die in de komende weken en maanden verder zullen worden uitgewerkt en vervolgens in het gezondheidszorgsysteem zullen worden geïmplementeerd.
Ondanks hun wereldwijde acceptatie worden zowel telegeneeskunde als telezorg geconfronteerd met obstakels die voorlopig moeten worden overwonnen. Zo kunnen er af en toe verkeerde diagnoses worden gesteld; hoewel dit ook bij persoonlijke consulten kan gebeuren, werpt het een bijzonder negatief licht op online consulten. Bovendien lijken de implementatie en brede acceptatie de integratie in de gezondheidszorgsystemen te bemoeilijken. Gezien wereldwijde pandemieën, de vergrijzing van de bevolking, personeelstekorten en dergelijke zullen telegeneeskunde en telezorg in de toekomst echter steeds belangrijker en noodzakelijker worden.